కథ-62

టీసీ ఇచ్చిన లాటరీ...

నా పేరు వివేక్. వయసు ఇరవై . నేను ఐదడుగుల ఏడంగుళాల ఎత్తు, ఫెయిర్ కలర్, కాస్త ఫిట్‌‌గా ఉండే సాధారణ కుర్రాడిని. కర్ణాటకలో ఇంజనీరింగ్ చదువుతున్నాను. మాది కుప్పం. సెమిస్టర్ ముగిసి, సరదాగా గడిచిన సెలవులు కూడా చూస్తుండగానే రెప్పపాటులో కరిగిపోయాయి. బ్యాగ్ సర్దుకుని మళ్లీ కాలేజీ ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టాల్సిన సమయం వచ్చేసింది.

మా ఊరి నుంచి కాలేజీకి వెళ్లడం అంటే నాకొక చిన్నపాటి ప్రయాణ సాహసమే. ముందుగా కుప్పం నుంచి బెంగళూరు చేరుకోవాలి—రైలులో దాదాపు రెండు గంటల ప్రయాణం. అక్కడితో సరిపోదు; బెంగళూరులో దిగి, మళ్లీ ప్లాట్‌ఫామ్‌‌లు మారి ఇంకో రైలు పట్టుకోవాలి. అక్కడి నుంచి మరో మూడు గంటలు ప్రయాణిస్తే గానీ నేనుండే కాలేజీ టౌన్ రాదు. ప్రయాణంలో ఎలాంటి ఇబ్బంది ఉండకూడదని ముందుగానే రిజర్వేషన్ చేయించి పెట్టుకున్నాను.

ఆ రోజు సమయానికి కుప్పం స్టేషన్‌కి చేరుకున్నాను. నా రైలు వచ్చి ఆగింది. నా బోగీ వెతుక్కుని ఎక్కాను. చేతిలో ఉన్న బ్యాగ్‌ను పై బెర్త్ కింద సర్ది, నా రిజర్వ్డ్ సీట్లో కిటికీ పక్కన కూర్చున్నాను.

రైలు కదలడం మొదలైంది. బెంగళూరు చేరడానికి ఇంకా రెండు గంటల సమయం ఉంది. ఆ తర్వాత ఇంకో రైలు, మరో మూడు గంటల ప్రయాణం...

ఫోన్ తీసి హెడ్‌ఫోన్స్ పెట్టుకుంటూ కిటికీ బయటకు చూస్తూ ఉండిపోయాను. రైలు వేగం పుంజుకుంది. తర్వాతి స్టేషన్ రాగానే వేగం తగ్గి నెమ్మదిగా ఆగింది. ఎప్పటిలాగే కొందరు దిగడం, మరికొందరు ఎక్కడం జరుగుతోంది. నేను హెడ్‌ఫోన్స్ సరిచేసుకుంటూ క్యాజువల్‌గా బోగీ ద్వారం వైపు చూశాను.

అప్పుడే ఒక అతను రైలు ఎక్కాడు. వయసు సుమారు 23 ఉండొచ్చు. ఎక్కిన మరుక్షణమే నా చూపులు అతని మీదే నిలిచిపోయాయి. దాదాపు ఆరడుగుల ఎత్తు, జిమ్‌లో రోజూ చెక్కినట్లున్న బలమైన బాడీ. మంచి రంగు, క్లాస్ లుక్. చెదిరిపోని హెయిర్ స్టైల్, ముఖంలో ఒక తెలియని తేజస్సు. ఒంటిపై ఫిట్‌గా కూర్చున్న టీషర్ట్, స్టైలిష్ ట్రాక్ ప్యాంట్, కాళ్లకు మెరిసే వైట్ షూస్... చేతిలో ఒక సూట్‌కేస్, భుజానికి వేలాడుతున్న బ్యాగ్‌తో చాలా మోడ్రన్‌గా, ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాడు. అతను కనిపించిన తీరు నన్ను ఒక్కసారిగా కట్టిపడేసింది.

అతను లోపలికి వచ్చి సీటు వెతుక్కోకుండా, రైలు డోర్ దగ్గరే నిలబడ్డాడు. చేతిలో ఉన్న లగేజ్‌ను పక్కన పెట్టి, గేట్ రాడ్ పట్టుకుని బయటకు చూస్తూ నిల్చున్నాడు. అటుగా వీస్తున్న గాలికి అతని జుట్టు కాస్త చెదురుతోంది. నా సీటు నుంచి అతను స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాడు. సాధారణంగా ప్రయాణాల్లో ఎవరినీ అంతగా పట్టించుకోని నా కళ్లు, ఆ క్షణం మాత్రం అతని వైపు నుంచే పక్కకు తిప్పుకోలేకపోయాయి.

రైలు మళ్లీ ముందుకు కదిలింది. డోర్ దగ్గర నిల్చున్న ఆ అపరిచితుడు, కిటికీ సీట్లో కూర్చున్న నేను... మా మధ్య దూరం కొన్ని అడుగులే.

అతని ఫిజిక్, నిలబడిన తీరు నన్ను తీవ్రంగా ఆకర్షించాయి. అతన్ని ఎలాగైనా దగ్గరగా చూడాలి, అతనితో మాట్లాడాలి, ఆ చేరికను అనుభవించాలి అనే బలమైన భావన నాలో మొదలైంది.

ఇక ఆగలేక, నా పక్కన ఉన్న ఖాళీ స్థలాన్ని చూపిస్తూ అతన్ని పిలిచాను.

"బ్రో... ఇటు రా, ఇక్కడ ఖాళీ ఉంది, కూర్చో..." అన్నాను కాస్త గొంతు పెంచి.

నా పిలుపు వినగానే అతను ఒక్కసారి తలతిప్పి నా వైపు చూశాడు. అతని కళ్లలో ఒక చిన్నపాటి ఆశ్చర్యం కనిపించింది. డోర్ రాడ్ పట్టుకున్న చేయిని వదిలి, చేతిలో ఉన్న లగేజ్‌తో నా సీటు వైపు అడుగులు వేశాడు. ఒక్కో అడుగు నా వైపు పడుతుంటే, నా గుండె చప్పుడు మరింత స్పష్టంగా వినిపించసాగింది. బోగీలో చాలా సీట్లు ఖాళీగానే ఉన్నాయి. ఎక్కడ దూరంగా వెళ్లి కూర్చుంటాడో, ఈ అవకాశం చేజారిపోతుందో అన్న ఆందోళనతోనే నేను కాస్త చొరవ తీసుకుని అతన్ని నా పక్కనే కూర్చోమని పిలిచాను.

నా పిలుపును అందుకుని, అతను తన బ్యాగ్‌ను పై ర్యాక్‌లో పెట్టి నేరుగా వచ్చి నా పక్కనే కూర్చున్నాడు. అతను అంత దగ్గరగా కూర్చోవడంతో అతని శరీరం తాకిడి, అతని వ్యక్తిత్వం నన్ను ఒక్కసారిగా కమ్మేశాయి.

అయితే మా ఎదురు సీట్లో ఒక అంకుల్ కూర్చుని ఉన్నాడు. అతని చూపులు కూడా సాధారణంగా లేవు. అతను కొత్తగా వచ్చిన ఈ కుర్రాడిని, పైనుంచి కిందవరకు తేరిపార చూస్తున్నాడు. అతని బాడీ లాంగ్వేజ్, చూపుల్లోని తీరును గమనిస్తుంటేనే నాకు అర్థమైపోయింది—అతని కళ్లు కూడా ఆ అబ్బాయి మీదే స్థిరపడ్డాయని. ఎదురుగా ఉన్న అంకుల్ చూపులు వీడి అండర్వేరే మీదే ఉన్నాయి. నాకు అర్దం అవుతుంది. అంకుల్ ప్లాన్ అర్థమై నా పక్కనుంచి వాడిని లాక్కోవడానికి, "నా పక్కన కూర్చో బాబు, ఇక్కడ ఫ్రీగా ఉంటుంది" అని పిలిచాడు. వీడు కూడా ఏమీ ఆలోచించకుండా వెంటనే లేచి ఆ అంకుల్ పక్కనే కూర్చున్నాడు. అది చూసి నా నెత్తురు మరిగిపోయింది. పిలిచి పక్కన కూర్చోబెట్టుకుంటే, నన్ను వదిలేసి అటు వెళ్లిపోవడమేంటి అనిపించింది.

అక్కడ అంకుల్ పని మొదలుపెట్టాడు. మాటల్లో దింపుతూ, చాలా తీవ్రంగా వాడిని ఆకట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. మధ్యమధ్యలో మాట్లాడే నెపంతో వీడి తొడపై చేతులు వేస్తున్నాడు. అది చూస్తుంటే నాకు లోపలంతా మండిపోతోంది. ఎవరి తాపత్రయం వాళ్లది అన్నట్టు తయారైంది పరిస్థితి.

అంతలోనే అనుకోకుండా టిక్కెట్ కలెక్టర్ (TC) వచ్చాడు. అందరి టిక్కెట్లు చెక్ చేస్తూ ఈ కుర్రాడిని అడిగాడు. వాడి దగ్గర రిజర్వేషన్ టిక్కెట్ లేదని తేలడంతో, "నీకు ఇక్కడ రిజర్వేషన్ లేదు కదా, తర్వాతి స్టేషన్‌లో జనరల్ బోగీలోకి వెళ్లిపో" అని గట్టిగా చెప్పాడు. వెంటనే ఆ అంకుల్ లేచి, "పర్వాలేదు సార్... అబ్బాయిని ఇక్కడే ఉండనివ్వండి, కావాలంటే ఫైన్ లేదా ఆ టిక్కెట్ డబ్బులు నేను కడతాను" అని ముందుకొచ్చాడు. నేను దృష్టి పెట్టిన అబ్బాయిపై అతను ఇంతగా ట్రై చేయడం, ఆ చొరవ చూస్తుంటే నాకు మరింత అసహనం పెరిగింది. కానీ టీసీ మాత్రం కఠినంగా, "ఏమీ కుదరదు, నెక్స్ట్ స్టేషన్‌లో దిగి జనరల్‌కి వెళ్లాల్సిందే" అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.

ఈ గందరగోళం నడుస్తుండగానే వాడి ఫోన్ మోగింది. కాల్ లిఫ్ట్ చేసి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. ఇక ఆ ఫోన్ సంభాషణలోనే మునిగిపోయి, అటు అంకుల్‌ను గానీ, ఇటు నన్ను గానీ అసలు పట్టించుకోవడమే మానేశాడు.

చూస్తుండగానే సమయం గడిచిపోయింది, బెంగళూరు స్టేషన్ వచ్చేసింది. రైలు ఆగగానే వాడు తన లగేజ్ తీసుకుని, కనీసం నా వైపు ఒక్కసారి కూడా చూడకుండా చకచకా కిందకి దిగి జనం రద్దీలో కలిసిపోయాడు. నా మనసంతా ఒక్కసారిగా వెలితిగా, చాలా బాధగా అనిపించింది. ఇంత దూరం నా పక్కనే ఉండి కూడా ఒక్క మాట సరిగ్గా మాట్లాడలేకపోయానే అన్న నిరాశ వెంటాడింది.

ఇక చేసేదేమీ లేక నేను కూడా రైలు దిగాను. మనసును బలవంతంగా కుదుటపరుచుకుని, కాసేపటికి నా కాలేజీ వైపు వెళ్లే రెండో కనెక్టింగ్ రైలు ఎక్కాను. బెంగళూరు ప్లాట్‌ఫామ్‌పై కాసేపు వేచి చూశాక నా రైలు వచ్చింది. లగేజ్ పట్టుకుని బోగీ ఎక్కాను. టిక్కెట్ చెక్ చేసుకుంటే నా బెర్త్ సైడ్ అప్పర్. సరిగ్గా కింద బెర్త్‌‌లోనే రైల్వే టిక్కెట్ కలెక్టర్ (TC) కూర్చుని ఉన్నాడు.

నా బ్యాగ్‌ను పైన పెట్టి, కాసేపు కింద సీట్లోనే అతని పక్కన కూర్చున్నాను. అతన్ని చూడగానే మొదటి ప్రయాణంలో ఎదురైన నిరాశ ఒక్కసారిగా పక్కకు వెళ్లిపోయింది. దాదాపు ముప్పై మూడు ఏళ్ల వయసు ఉండొచ్చు. మంచి రంగు, కండలు తిరిగిన శరీర సౌష్ఠవంతో చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాడు. కర్ణాటకకు చెందినవాడని అతని హావభావాలు, బ్యాడ్జ్ చూస్తేనే అర్థమవుతోంది. మాటల సందర్భంలో అతనికి స్పోర్ట్స్ కోటా ద్వారా రైల్వేస్ లో ఉద్యోగం వచ్చిందని తెలిసింది; ఆ అథ్లెట్ బాడీ లాంగ్వేజ్ అతనిలో స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

మొదటి రైలులో ఆ కుర్రాడు ఎలాగూ చేయిదాటిపోయాడు, కనీసం ఈ ప్రయాణంలోనైనా ఈ టీసీతో పరిచయం పెంచుకోవాలి, అతనితో మాటలు కలపాలి అని బలంగా నిర్ణయించుకున్నాను. ట్రైన్ నెమ్మదిగా వేగం పుంజుకుంది. బోగీ చక్రాల చప్పుడు తప్ప కంపార్ట్‌మెంట్‌లో పెద్దగా రణగొణధ్వనులు లేవు. కిటికీ గుండా చల్లని సాయంత్రపు గాలి మెల్లగా తాకుతుంటే, నా దృష్టి మాత్రం పక్కనే ఉన్న అతనిపైనే నిలిచింది.

అతను తన యూనిఫామ్ కోటు కాస్త వదులు చేసుకుని, ట్యాబ్ పక్కన పెట్టి రిలాక్స్డ్‌గా సీటుకు ఆనుకున్నాడు. ఆ కండలు తిరిగిన చేతులు, గంభీరమైన ముఖ కవళికలు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. "చాలా రష్ గా ఉంది కదా సార్ ఈ రోజు..." అంటూ మాట కలిపాను. నా గొంతులో సహజత్వం ఉట్టిపడేలా జాగ్రత్తపడుతూనే, నా చూపుల్లో మాత్రం అతని పట్ల ఉన్న ఆసక్తిని దాచలేకపోయాను.

మాటలు ఒక్కొక్కటిగా సాగాయి. అతను కర్ణాటకలోని ఏ ఊరి నుంచి వచ్చాడో, స్పోర్ట్స్ కోటాలో రైల్వేస్ లో జాబ్ సాధించడానికి ఎంత కష్టపడ్డాడో చెబుతుంటే, నేను తదేకంగా అతని కళ్లలోకి చూస్తూ వింటున్నాను. అతని స్పర్శ, అతని శ్వాస నా భుజాలకు చాలా దగ్గరగా తగులుతున్నాయి. మాటల మధ్యలో అతను నవ్వుతూ నా భుజంపై చేయి వేసిన ప్రతిసారీ నా ఒంట్లో ఒక తెలియని విద్యుత్ ప్రవాహం పరిగెత్తినట్టనిపించింది.

"నువ్వు కాలేజీకేనా వెళ్లేది?" అని అతను అడిగినప్పుడు, నా కళ్లు అతని పెదవులపై, అతని దృఢమైన ఛాతిపై నిలిచాయి. నా చూపుల్లోని భావాన్ని అతను కూడా గమనించినట్టున్నాడు. అతని కళ్లలో ఒక నిశ్శబ్దమైన మార్పు, ఏదో అర్థమైనట్లు ఒక చిన్న చిలిపి నవ్వు కనిపించాయి.

"అవును, ఇంజనీరింగ్... కానీ ఈ ప్రయాణం ఇంత బాగుంటుందని అనుకోలేదు," అన్నాను అర్థవంతంగా అతని వైపు చూస్తూ.అతను నా వైపు చూసి మరోసారి చిరునవ్వు నవ్వి, కాస్త దగ్గరగా జరిగాడు. ఆ చూపుల్లో ఏదో రకమైన ఆహ్వానం ఉన్నట్లు నా మనసుకు అనిపించింది.

"సరే... మళ్లీ వస్తాను," అని చెప్పి తన ట్యాబ్ పట్టుకుని పక్క కోచ్‌లోకి వెళ్లిపోయాడు.

అతను వెళ్లిన క్షణం నుంచే నా మనసు నిలకడ కోల్పోయింది. ఎప్పుడు వస్తాడా అని సీట్లో కూర్చుని పదే పదే గడియారం వైపు, కోచ్ డోర్ వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాను. నిమిషాలు గంటల్లా గడిచాయి. దాదాపు గంట తర్వాత అతను మళ్లీ తిరిగొచ్చాడు.

అప్పటికి రాత్రి ఎనిమిది గంటలు దాటింది. బోగీలో లైట్లు కాస్త డిమ్ అయ్యాయి. ప్రయాణికులంతా తమ తమ తెచ్చుకున్న టిఫిన్లు, భోజనాలు తింటూ బిజీగా ఉన్నారు. అతను తన సీట్లోకి వచ్చి కూర్చుని, బ్యాగ్ లోంచి లంచ్ బాక్స్ బయటకు తీశాడు.

"నువ్వు తిన్నావా?" అని ఎంతో ఆప్యాయంగా అడిగాడు.

"లేదు సార్... ఇంకో రెండు గంటల్లో నా స్టేషన్ వచ్చేస్తుంది, రూమ్‌కి వెళ్లాకే తింటాను," అని చెప్పాను.

"అంతసేపు ఖాళీ కడుపుతో ఉండకూడదు తమ్ముడూ," అంటూ ప్రేమగా బలవంతం చేసి తన బాక్స్ లోంచి ఒక రోటీ నాకు ఇచ్చాడు. ఇద్దరం కలిసి ఆ సీట్లోనే కూర్చుని పంచుకుని తిన్నాం. ఆ చిన్న రోటీ ముక్క తింటున్నంత సేపు మా వేళ్లు అనుకోకుండా తాకిన ప్రతిసారీ నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.

తినడం పూర్తయ్యాక, "చేతులు కడుక్కుందాం రా" అని పిలిచాడు. ఇద్దరం లేచి పక్కనే ఉన్న వాష్ బేసిన్ వైపు నడిచాం.

రైలు వేగంగా కదులుతూ ఊగుతోంది. ఆ చిన్నపాటి వాష్ బేసిన్ దగ్గర ఎవ్వరూ లేరు. ఒకరికొకరం చాలా దగ్గరగా నిలబడ్డాం. నీళ్లు తిప్పుతూ చేతులు కడుగుతుండగా, రైలు ఒక్కసారిగా పెద్ద కుదుపుకు లోనైంది. ఆ కుదుపుకు అతను నాపైకి కాస్త బ్యాలెన్స్ తప్పి వాలాడు. అతని బలమైన ఛాతీ, అతని శ్వాస వేడి నా వీపుకు, భుజానికి స్పష్టంగా తగిలాయి. క్షణకాలం అతను నన్ను పట్టుకుని స్థిమితపడ్డాడు కానీ, వెంటనే నేను నా చేతిని అతని మొడ్ద మీద వేశాను. అది పడుకొని ఉన్న పెద్దగా ఉంది. తనికి పూర్తిగా అర్దం అయ్యింది. 

ఆ చిన్న నవ్వుతో అతను నా వైపు చూసి, అలానే వాష్‌రూమ్ వైపు అడుగులు వేశాడు. నేను అక్కడే వాష్ బేసిన్ దగ్గర గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుండగా ఉండిపోయాను. మరుక్షణమే అతను తలతిప్పి, లోపలికి రమ్మని కళ్లతోనే సైగ చేశాడు.

అది చూసి నా మనసు ఒక్కసారిగా ఉప్పొంగింది— అనుకున్నదే జరుగుతోంది. అనుకుంటూ వెంటనే అతని వెంటే లోపలికి అడుగుపెట్టాను.

రైలు వాష్‌రూమ్ చిన్నదిగా ఉంది, అందులో వెస్ట్రన్ టాయిలెట్ ఉంది. తలుపు గడియ పెట్టిన వెంటనే వాతావరణం మరింత వేడెక్కింది. మా ఇద్దరి మధ్య శ్వాస వేగం పెరిగింది. నన్ను గట్టిగా పాటుకొన్ని డైరెక్ట్ గా లిప్ కిస్ ఇచ్చాడు. చాలా తీయగా ఉంది. గట్టిగా కౌగిలించుకొని తన మొడ్దని బయట పెట్టి , నా లిప్స్ మాత్రం జూరుతున్నాడు . నా బుగ్గలను పడుకొన్ని తన నాలుక నా నోట్లో పెట్టి నా మొడ్ద నొక్కుతున్నాడు . ఇంకా టైమ్ లేక నన్ను వెస్ట్రన్ టాయిలెట్‌పై కూర్చోబెట్టాడు. అతను ఎలాంటి సంకోచం లేకుండా చాలా కాన్ఫిడెంట్‌గా తన మొడ్దని మొఖం ముందు పెట్టాడు. రైలు కదులుతున్న జోరుకు బోగీ చిన్నగా ఊగుతోంది. 

తన చేతులతో నన్ను తన వైపుకు లాగి నా నోట్లో అతని మొడ్ద పెట్టేశాడు. అంతకుముందు ఎదురైన నిరాశలన్నీ మర్చిపోయి, ఆ క్షణంలోని మత్తులో మునిగిపోయాను. రైలు చక్రాల శబ్దం బ్యాక్‌గ్రౌండ్‌లో వినిపిస్తుండగా, అతని మొడ్ద నోట్లో బుషాలు కొడుతుంది. సుమారు 7 అంగుళాలు ఉంటుంది. నా గొంతుకు వరకు బలవంతంగా లోపలికి తోశాడు. 

అతని మొడ్ద నాకు ఊపిరి అందనంతగా కమ్ముకుంది. కొద్దిసేపు వెనక్కి నెట్టినా, ఆ అందమైన తెల్లని మొడ్దని, ఆ అనుభూతిని వదిలేయలేకపోయిన నా మనసు మళ్లీ లొంగిపోయింది. ఆ తర్వాత అతని రెండు బాల్స్‌ను కూడా నోట్లోకి తీసుకుని మరింత ఉత్సాహంగా లొట్టలేసుకుంటూ చీకడం మొదలుపెట్టాను. మాటలకు బదులు మా ఇద్దరి మధ్య కేవలం చీకే శబ్దాలే వినిపించాయి.

నా ఆవేశాన్ని, ఆ టెక్నిక్‌ను చూసి అతను పూర్తిగా మైమరిచిపోయాడు. కళ్ళు మూసుకుని, నా తలను తన చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని ఆ ఆనందాన్ని అనుభవిస్తూ ఉండిపోయాడు. ఆ క్షణంలో నాలోని ప్రతి అణువు ఒక అంతులేని ఉత్సాహంతో ఊగిపోయింది. దొరికిన ఆ ఛాన్స్‌ను ఏమాత్రం వదలకూడదన్న కసితో, సుమారు ఇరవై నిమిషాల పాటు ఆ మొడ్దని చీకుతూనే ఉండిపోయాను.

కొద్దిసేపటికి అతనిలో ఆవేశం పరాకాష్టకు చేరుకుంది. రైలు అలా కదులుతూనే ఉంది, సమయం గడిచేకొద్దీ ఎవరైనా వాష్‌రూమ్ తలుపు తడతారేమోనన్న చిన్న టెన్షన్ కూడా మాలో మెదులుతోంది. కానీ ఆ క్షణంలోని మత్తులో దాన్ని పట్టించుకునే స్థితిలో లేము.

అనుకున్నట్టే అతనికి పరాకాష్ట (orgasm) వచ్చింది. నా నోట్లోనే తన వీర్యాన్ని విడిచిపెట్టాడు. ఆ వేడిని, ఆ అనుభూతిని అలాగే భరిస్తూ కాసేపు అలాగే ఉండిపోయాను. ఆ తర్వాత నేను లేచి అక్కడి సింక్‌లో ఆ వీర్యాన్ని ఊసేసి, నీళ్లతో నోరు శుభ్రం చేసుకున్నాను. అతను కూడా వెంటనే తన శరీరాన్ని నీళ్లతో కడుక్కుని, అక్కడ ఉన్న టిష్యూతో తుడుచుకుని ముందుగా బయటికి వెళ్లిపోయాడు.

ఎవరికీ ఎలాంటి సందేహం రాకుండా ఉండేందుకు కొద్దిసేపు ఆగి, నేను కూడా తలుపు తీసి బయటికి వచ్చాను. నా సీటులో నేను వెళ్లి ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాను. ఎవరికీ ఏమాత్రం అనుమానం రాలేదు; అంతా చాలా సాధారణంగా జరిగిపోయినట్టు గడిచిపోయింది.

నేను నా సీట్లో వచ్చి కూర్చున్న తర్వాత, అతను మాత్రం ఏమీ జరగనట్టుగా చాలా సాధారణంగా మళ్లీ తన డ్యూటీలో పడ్డాడు. బోగీలు మారుతూ ప్రయాణికుల టికెట్లు చెక్ చేయడానికి వెళ్లాడు. అయితే ఇంకొక అరగంటలో నా డెస్టినేషన్ వచ్చేస్తుందనగా ఒక ఆంటీ నా వైపు అదే పనిగా చూస్తుంటే , నా మనసులో ఒక చిన్న భయం మొదలైంది. అసలు ఇందాక వాష్‌రూమ్‌లో జరిగిన విషయం ఎవరైనా గమనించారేమో అనిపించి కాస్త సిగ్గుగా, ఏదో తెలియని టెన్షన్‌గా అనిపించింది.

సరే అని మనసును కుదుటపరుచుకోవడానికి సీట్లో నుంచి లేచి అలా నడుచుకుంటూ పక్క బోగీలోకి వెళ్ళాను. అలా వెళ్తుండగానే నాకు ఒక పెద్ద షాక్ తగిలింది! మొదట నేను ఎక్కిన రైలులో, ఆ అంకుల్ గొడవ వల్ల నా చేతికి చిక్కకుండా మిస్ అయిపోయిన ఆ అందమైన కుర్రాడు... సరిగ్గా ఈ ట్రైన్‌లోని ఒక బర్త్‌లో కూర్చుని కనిపించాడు!

అతన్ని చూడగానే నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆనందంతో ఉప్పొంగింది. "అరేయ్, వీడు ఇక్కడే ఉన్నాడా!" అని మనసులో అనుకుంటూ వెంటనే హుషారుగా పరుగున నా సీట్లోకి వచ్చి కూర్చున్నాను.

అలా వచ్చి కూర్చున్న ఒక ఇరవై నిమిషాలకి, ఆ టీసీ తన రౌండ్స్ ముగించుకుని నా దగ్గరికి వచ్చి మళ్లీ నా పక్కనే కూర్చున్నాడు. అప్పటికి నా మనసులో ఆ కుర్రాడి ఆలోచన గట్టిగా ఉంది. ధైర్యం చేసి, "అన్నా... నీ నెంబర్ ఇస్తావా?" అని అడిగాను. అతను చిరునవ్వు నవ్వి, ఎలాంటి మొహమాటం లేకుండా తన ఫోన్ నెంబర్ నాకు ఇచ్చాడు.

ఇక అసలు ఛాన్స్ దొరికింది కదా అని, "అన్నా, నాకు చిన్న హెల్ప్ కావాలి. ఆ పక్క బోగీలో ఫలానా సీట్లో ఒక కుర్రోడు కూర్చున్నాడు, అతని ఫోన్ నెంబర్ నాకు కావాలి" అని అడిగాను.

అతను నా వైపు చూసి ఒక చిన్న చిలిపి నవ్వు నవ్వి, "ఏంట్రా... ఇప్పుడే నా దగ్గర గడిపి, అప్పుడే ఆ కుర్రోడు మీద కన్ను వేసావా?" అన్నాడు సరదాగా.

దాంతో నేను దాచకుండా మొదటి రైలులో జరిగినదంతా పూసగుచ్చినట్టు చెప్పాను—"అన్నా, మొదటి ట్రైన్‌లోనే వాడిని లైన్లో పెట్టాలని చూశాను, కానీ ఒక అంకుల్ వచ్చి మధ్యలో ఇబ్బంది పెట్టడంతో వాడు మిస్ అయిపోయాడు" అని చెప్పాను.

నా మాట విన్న ఆ టీసీ నవ్వి, "సరే చూద్దాం" అంటూ తన చేతిలో ఉన్న రైల్వే ట్యాబ్ ఓపెన్ చేశాడు. ఆ ట్యాబ్‌లో ఆ సీటు నెంబర్ కొట్టి, ఆ టికెట్ రిజర్వేషన్ చేసుకున్నప్పుడు ఇచ్చిన ఫోన్ నెంబర్, వాడి పేరు వివరాలు అన్నీ వెతికి నాకు చెప్పాడు. అలా ఆ టీసీ నాకు చాలా పెద్ద హెల్ప్ చేశాడు.

అంతేకాదు, ఆ ట్యాబ్ డీటెయిల్స్ చూస్తున్నప్పుడే మరో ఆసక్తికరమైన నిజం తెలిసింది— నేను ఏ స్టేషన్‌లో అయితే దిగుతున్నానో, సరిగ్గా అదే స్టేషన్‌లో ఆ కుర్రోడు కూడా దిగుతున్నాడు! అలా ఆ టీసీ సహాయంతో ఆ కుర్రాడి పేరు, ఫోన్ నెంబర్  ఆ కుర్రాడి వయసు ఎంతో కూడా నాకు తెలిసిపోయింది.

కొద్దిసేపటికి నా స్టేషన్ వచ్చేసింది. రైలు నెమ్మదిగా ప్లాట్‌ఫామ్‌పై ఆగింది. నేను నా లగేజ్ సర్దుకుని కిందకి దిగాను. ట్రైన్ దిగిన వెంటనే నా చూపులన్నీ ఆ కుర్రాడు ఏ వైపు నుంచి వస్తాడా అని వెతికాయి. కొద్దిసేపటికి వాడూ కిందకి దిగాడు; చెవులకు ఇయర్ ఫోన్స్ పెట్టుకుని, ఫోన్ లో ఎవరితోనో మాట్లాడుతూ చాలా స్టైలిష్‌గా బయటకి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. స్టేషన్ బయట వాడికోసం ఆల్రెడీ వాళ్ల ఫ్రెండ్స్ బైక్స్‌‌తో వెయిట్ చేస్తున్నారు. వాళ్లు వాడిని రిసీవ్ చేసుకుని బైక్ మీద తీసుకెళ్లిపోయారు. నేను వెళ్లిపోదామనుకున్నా, వాడిని అలా చూస్తూనే ఉండిపోయాను.

స్టేషన్ బయట ఉన్న ఒక చిన్న హోటల్‌లో హడావుడిగా టిఫిన్ ముగించుకుని, ఆటో ఎక్కి నా హాస్టల్‌కి చేరుకున్నాను. ఆ రోజంతా జరిగిన ప్రయాణం, ఆ టీసీతో గడిపిన క్షణాలు, వాష్‌రూమ్ ఇన్సిడెంట్, చివరకు ఆ కుర్రాడి నెంబర్ దక్కడం... ఇవన్నీ సినిమా రీలా కళ్ల ముందు మెదులుతూనే ఉన్నాయి. రాత్రి పన్నెండు గంటలయింది, అందరూ గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు. కానీ నా కళ్లలో మాత్రం నిద్ర లేదు.

ఉత్సాహం ఆపుకోలేక, టీసీ సాయంతో సంపాదించిన ఆ నెంబర్‌కు వాట్సాప్‌లో ఒక చిన్న హాయ్ మెసేజ్ టైప్ చేసి సెండ్ చేశాను.

పది నిమిషాలు గడిచాయో లేదో, నా ఫోన్ వైబ్రేట్ అయింది. స్క్రీన్ చూస్తే రిప్లై వచ్చి ఉంది.

"Who r u?" (నువ్వు ఎవరు?) అని అడిగాడు వాడు.

ఆ మెసేజ్ చూడగానే నా పెదవులపై ఒక చిరునవ్వు మెరిసింది. అసలు ఆట ఇప్పుడే మొదలవుతోంది అనుకుంటూ రిప్లై ఇవ్వడానికి సిద్ధమయ్యాను. ఆ మెసేజ్ చూసిన తర్వాత నాలో ఉత్సాహం మరింత పెరిగింది. రిప్లై ఇవ్వడానికి ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయలేదు. కానీ నేరుగా నా వివరాలు చెప్పకుండా, కొంచెం సస్పెన్స్ మెయింటైన్ చేయాలనుకున్నాను. అలా మొదలైంది మా ఇద్దరి మధ్య ఆన్‌లైన్ ప్రయాణం.

దాదాపు వారం రోజుల పాటు నేను నా మొహం చూపించకుండా, కేవలం చాటింగ్‌తోనే వాడిని పూర్తిగా మురిపించేశాను. "డోంట్ వర్రీ, నేను అబ్బాయినే!" అని ముందే స్పష్టత ఇచ్చేవాడిని, ఎందుకంటే వాడిని భయపెట్టడం నాకు ఇష్టం లేదు. ప్రతిరోజూ వాడిని పొగుడుతూ మెసేజ్‌లు పెట్టేవాడిని—"నువ్వు చాలా బాగున్నావ్, చాలా సెక్సీగా, స్టైలిష్‌గా ఉన్నావ్" అంటూ వాడిని ఆకాశానికి ఎత్తేసేవాడిని. ఆ ప్రశంసలకు వాడు కూడా బోర్ కొట్టించుకోకుండా, ఎంతో ఉత్సాహంగా రిప్లై ఇస్తూ చాట్‌లో నాతో కలిసిపోయేవాడు. నా టార్గెట్ ఒక్కటే—ఎలాగైనా వాడిని పూర్తిగా నా లైన్‌లోకి తెచ్చుకోవాలి.

మా కాలేజీ ఉన్న ఊరికి కేవలం ముప్పై కిలోమీటర్ల దూరంలోనే ఒక హాస్పిటల్‌లో వాడు డాక్టర్ పీజీ (Doctor PG) చేస్తున్నాడు. అంతేకాదు, పీజీ రూమ్‌లో తన స్నేహితులతో కలిసి ఉంటున్నాడు. అందువల్ల వాడికి పీజీ టెన్షన్స్, ఫ్రెండ్స్ తో అల్లరి మధ్య అసలు తీరిక దొరికేది కాదు. అందుకే మేము కలుసుకోవడం కుదరలేదు; కేవలం చాటింగ్ మాత్రమే జరిగేది. వాడు ఎప్పుడూ బిజీగా ఉండటం వల్ల ఒక్కసారి కూడా వాయిస్ కాల్ మాట్లాడలేదు, కేవలం టెక్స్ట్ మెసేజ్‌లతోనే మా సంభాషణ నడిచేది. అయినా సరే, ఆ చాట్ రోజూ రాత్రి పూట మా మధ్య ఒక కొత్త ఉత్సాహాన్ని నింపేది. ఒకరోజు రాత్రి చాట్ చేస్తుండగా, వాడు సడన్‌గా ఒక ప్రశ్న వేసాడు—"నిజంగా నీకు ఏం కావాలి?" అని.

నేను ఏ మాత్రం ఆలోచించకుండా, "నువ్వే కావాలి" అని రిప్లై ఇచ్చాను.

అతను మెడికల్ స్టూడెంట్ కదా, తెలివైనవాడు; నా మాటల్లోని అంతరార్థం అతనికి అర్థమైపోయింది. కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండి, "అయితే నా రూమ్‌కి రా" అని పిలిచాడు.

అది వినగానే నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. ఒకవైపు వెళ్లాలన్న కోరిక ఉన్నా, మరోవైపు మొదటిసారి కలవబోతున్నామన్న టెన్షన్‌‌తో కొంచెం భయం వేసింది. అది గమనించినట్టు వాడు, "పర్వాలేదు రా... ఆ సమయంలో నా రూమ్‌లో నా ఫ్రెండ్స్ ఉండరు, భయపడకు" అని ధైర్యం చెప్పాడు.

కానీ నేనే కొంచెం వెనకాడాను—"అలా వద్దు, ముందు మనం బయట ఏదైనా సినిమాకి వెళ్దాం, ఆ తర్వాత నీ రూమ్‌కి వెళ్దాం" అని చెప్పాను. వాడు సరేనన్నాడు.

అలా అనుకున్న రోజు నేను టౌన్‌లోని థియేటర్ దగ్గరికి బయలుదేరాను. అక్కడ చెప్పిన ప్రదేశంలో వాడు నా కోసం వెయిట్ చేస్తున్నాడు. నేను దగ్గరికి వెళ్లగానే వాడు నన్ను చూసి ఒక్కక్షణం బిత్తరపోయాడు! కళ్లని నమ్మలేకపోయినట్లు చూస్తూ, "అరేయ్... నువ్వా?! మనం ఆ ట్రైన్‌లో కలిసాం కదా!" అంటూ ఆశ్చర్యంతో నోరు వెళ్లబెట్టాడు.

నేను సిగ్గుపడుతూ చిన్నగా నవ్వి, "అవును..." అన్నాను.

"పదా, సినిమా లోపలికి వెళ్దాం, అక్కడ మాట్లాడుకుందాం" అని వాడిని లోపలికి తీసుకెళ్లాను. థియేటర్ లోపలికి వెళ్లేంతవరకు వాడు ఆ షాక్ నుంచి తేరుకోనేలేదు. సీట్లో కూర్చున్న తర్వాత కూడా, "అసలు నా నెంబర్ నీకు ఎలా వచ్చింది? ఆ రోజు రైలులో దిగిపోయాక మళ్ళీ నన్ను ఎలా ట్రాక్ చేశావ్?" అంటూ ప్రశ్నల మీద ప్రశ్నలు వేస్తూనే ఉన్నాడు.

నేను చిరునవ్వు నవ్వి, "అదంతా తర్వాత చెప్తానులే, ఏమీ అనుకోకు... ఆ రోజు రైలు ఎక్కిన క్షణం నుంచే నువ్వు నాకు విపరీతంగా నచ్చేశావు. కానీ ఆ అంకుల్ మధ్యలో వచ్చి నీకు ఛాన్స్ ఇవ్వలేదు" అని అసలు విషయం బయటపెట్టాను.

అది విన్న వాడు ఒక్కసారిగా నవ్వి, అసలు ఆ రోజు రైలులో ఏం జరిగిందో తన వైపు నుంచి చెప్పుకొచ్చాడు. "అబ్బా, ఆ అంకుల్ నా చుట్టూ తిరగడం చూసి నాకు ముందే అర్థమైపోయిందిరా బాబు! అందుకే నీకు మొహమాటం కొద్దీ ఆన్సర్ చేయలేక, కావాలనే అప్పుడు ఇయర్ ఫోన్స్ పెట్టుకుని నా ఫ్రెండ్‌తో మాట్లాడినట్లు బిల్డప్ ఇస్తూ అక్కడి నుంచి తప్పించుకున్నాను" అని చెప్పాడు.

థియేటర్ చీకటిలో స్క్రీన్ మీద సినిమా నడుస్తోంది, కానీ మా ఇద్దరి మధ్య మాత్రం నిజమైన సినిమా ఇప్పుడే అసలు రూపం దాల్చుతోంది!

సినిమా ముగిసేసరికి రాత్రి అయింది. ఇద్దరం కలిసి బండిపై వాడు ఉంటున్న రూమ్‌కి బయలుదేరాం. చల్లని గాలి తాకుతుంటే, నా వెనకాలే కూర్చున్న వాడిని అప్పుడప్పుడు అద్దంలో చూసుకుంటూ రోడ్డు మీద ప్రయాణిస్తుంటే ఒక తెలియని మత్తు కమ్ముకుంది.

అతను ఉండే రూమ్‌కి చేరుకున్నాం. తను చెప్పినట్లే ఆ సమయంలో అక్కడ ఎవరూ లేరు; ఫ్రెండ్స్ అంతా బయటకు వెళ్లినట్లున్నారు. వాడు తలుపు తెరిచి లోపలికి నన్ను ఆహ్వానించాడు. రూమ్ తలుపు వేసి గడియ పెట్టిన క్షణమే, ఆ ఇరుకు గదిలో వాతావరణం పూర్తిగా మారిపోయింది.  

అతని మొడ్డ అప్పటికే ఉప్పొంగుతూ, కోరికతో ఉద్వేగంగా ఊగిపోతోంది. థియేటర్ దగ్గరి నుంచి ఆ ఆవేశాన్ని లోపల దాచుకుంటూ వచ్చిన వాడికి, రూమ్‌కి రాగానే ఆ అణచిపెట్టుకున్న కోరికలన్నీ ఒక్కసారిగా కట్టలు తెంచుకున్నాయి. నన్ను నెమ్మదిగా మంచం మీద వెల్లకిలా తోసి, తన బరువైన శరీరంతో నా మీదకి వాలాడు. నా పెదవులను తన పెదవులతో గట్టిగా లాక్ చేసి చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ ముద్దులో ఉన్న వేడికి నాకు మైకం కమ్ముకొచ్చింది. 

వాడికి కూడా ఇలాంటి కోరికలు, ఆవేశాలు చాలానే ఉన్నాయని ఆ స్పర్శే చెబుతోంది. నేను కూడా ఏమాత్రం వెనకాడకుండా, నా శరీరాన్ని పూర్తిగా వాడికి అప్పజెప్పుతూ పూర్తిగా వశమయ్యాను. అప్పటికే రైలు ప్రయాణం నుంచి వాడిని చూస్తున్న క్షణం నుంచీ నాలో గూడుకట్టుకున్న కోరికలు తారాస్థాయికి చేరాయి. నెమ్మదిగా మా బట్టలు తొలగిపోయాయి. నా మొడ్డ కూడా ఉప్పొంగిపోయి, కారడానికి సిద్ధంగా ఉంది. కానీ, ఇప్పుడే నాకు కారిపోతే వాడు డిసప్పాయింట్ అవుతాడని, ఆ ఆనందాన్ని మరింత సేపు అనుభవించాలనే ఉద్దేశంతో నా కోరికను ఎంతో కష్టపడి అదుపులో ఉంచుకున్నాను.

వాడు తన చేతులతో నా శరీరాన్ని తడిమి, తన మొడ్డను నా వెనుక భాగం (గుద్ద) దగ్గరకు తీసుకువచ్చి ప్రయత్నించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ అసలైన ఘట్టానికి సమయం ఆసన్నమవుతోంది. కానీ అంతకంటే ముందే, మా పెదవుల ముద్దుల వర్షంతో ఆ గదిలోని ప్రతి మూలా ఉద్వేగంతో తడిసిపోతోంది. ఒకరికొకరం పూర్తిగా లీనమై, ఆ రాత్రిని మరింత లోతైన అనుభవంగా మలుచుకున్నాం.

మొదట రైలులో మొదలైన ఆ ఆకర్షణ, ఆ తర్వాత చాటింగ్‌లో పెరిగిన సాన్నిహిత్యం, ఇప్పుడు ఈ నాలుగు గోడల మధ్య నేరుగా ఎదురుపడేసరికి తారాస్థాయికి చేరింది. ఆ కౌగిలింతలో ఏదో తెలియని ఆకలి, ఎప్పటినుంచో దాచుకున్న కోరిక స్పష్టంగా కనిపించాయి. నా పెదవులపై వాడి పెదవులు ఆనుకున్న క్షణంలో కాలం అక్కడే నిలిచిపోయినట్లనిపించింది. ఆ ముద్దులో ఎలాంటి తొందరపాటు లేదు;ఆ గదిలోని వేడి క్రమంగా పెరిగింది. వాడి చుట్టూ ఉన్న ఆ ఆకర్షణీయమైన శరీరాన్ని తాకుతుంటే నాలోని ప్రతి అణువు పరవశించిపోయింది. 

ప్రతి అంగుళాన్ని ఎంతో ప్రేమగా, కసితో తాకాడు. నా పెదవులు వాడి ఛాతిపై, మెడపై ముద్దులతో ప్రయాణం చేశాయి. వాడి నుంచి వచ్చే మగసౌరభం, ఆ గట్టి కండల శరీరం నన్ను పూర్తిగా మైమరిపించాయి. ఒకరికొకరం పూర్తిగా సమర్పించుకుంటూ, ఆ రాత్రిని ఒక మధురమైన కావ్యంగా మార్చేశాం. నా ఒంట్లో కరెంట్ షాక్ కొట్టినట్టు ఒక తెలియని వణుకు పుట్టింది. నా కాళ్లను విడదీసి, నా నడుమును తన వైపునకు తిప్పుకుంటూ వాడు నాపై వాలాడు. "చాలా బాగున్నావు రా..." అంటూ గొంతులో గంభీరంగా ముద్దుగా పిలుస్తుంటే, నాలోని ఆవేశం మరింత రెచ్చిపోయింది. నా కాళ్లతో వాడి నడుమును గట్టిగా చుట్టుకుని, వాడి ప్రతి కదలికకు తగినట్లు నా శరీరాన్ని పైకి లేపుతూ సహకరించాను. 

వాడు తన లావుపాటి గట్టి మొడ్డను నా వెనుక భాగం దగ్గర ఆనించి నెమ్మదిగా లోపలికి ఒత్తడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ అనుభూతి కొత్తగా, ఒకే సమయంలో ఒళ్లు గగుర్పొడిచేలా ఉంది. నా శరీరం కొద్దిగా బిగుసుకున్నప్పటికీ, వాడి మీద ఉన్న ఇష్టంతో నేను పూర్తిగా సహకరించాను.

వాడు నా కళ్లలోకి చూస్తూ, తన మొడ్దని మొత్తం నాలోకి దింపే ప్రయత్నం చేశాడు. మొదటిసారి ఆ అనుభవాన్ని పొందుతున్న నాకు ఆ నొప్పిలోనూ ఒక అంతులేని సుఖం, తీపి భారం తెలియజేశాడు. వాడు ప్రతిసారీ ముందుకు కదులుతున్నప్పుడు నా నోటి నుంచి వచ్చే మూలుగులు ఆ గది నిండా ప్రతిధ్వనించాయి. ఒక నిజమైన భర్తలా తన కసిని, ఆవేశాన్ని పూర్తిగా నాపై చూపిస్తూ నన్ను అనుభవించిన ఆ క్షణం మాటల్లో చెప్పలేనిది. అంత పెద్ద లావు మొడ్డ సుమారు 7 అంగుళాలు కానీ చాలా చాలా లావు  నా గుద్దలోకి వేగంగా లోపలికి, బయటికి వెళ్తుంటే, ఆ అనుభూతి నా శరీరం నరనరాలకూ పాకింది; ఒళ్లంతా తిమ్మిర్లు ఎక్కినట్టయింది. 

నాకు ఊపిరి ఆడకపోయినా, ఆ సుఖం ముందు ఆ ఇబ్బంది నాకు లెక్కలేకుండా పోయింది. నేను అతని జుట్టును గట్టిగా పట్టుకుని, అతని వేగానికి తగినట్లు నా నడుము ముందుకు వెనక్కి కదిలిస్తూ పూర్తిగా సహకరించాను. అతను తన మొడ్డతో నా గుద్దలో ముంచెత్తుతూ, తన సర్వస్వం నాతో పంచుకున్నాడు.

సుమారు ఐదు నిమిషాలపాటు ఆ ఉధృతి అలానే కొనసాగింది. చివరికి అతనిలో పరాకాష్ట రాగానే, తన వేడివేడి వీర్యాన్ని మొత్తాన్ని నా గుద్దలో  ఒక్కసారిగా వదిలాడు. ఆ క్షణంలో నాకది అచ్చం స్వర్గంలో తేలిపోయినంత అనుభూతినిచ్చింది. వెంటనే నా వీర్యం కారి నా పొట్ట మీద పడింది. ఇద్ధరం ఒకేసారి స్వర్గానికి వెళ్ళాము. 

రైలు ప్రయాణంలో అనుకోకుండా ప్రారంభమైన ఆ చిన్న చూపు, ఆ తర్వాత సాగిన ప్రయాణం, ఈ రాత్రి జరిగిన ఆ అంతరంగిక కలయిక... అన్నీ కలిసి మా ఇద్దరి మధ్య ఒక అందమైన, ఎప్పటికీ మరువలేని అనుబంధాన్ని ఏర్పరిచాయి. ఆ తర్వాత కాలంలో మాకు ఎప్పుడు వీలు కుదిరినా, ఎక్కడ కుదిరినా, ఇప్పటికీ మేము రహస్యంగా కలుస్తూనే ఉన్నాం... మా ఆ మధురమైన ప్రయాణాన్ని అలాగే కొనసాగిస్తూనే ఉన్నాం.